Emoties en veiligheid

Wanneer je over emoties hoort, denken veel mensen meteen aan dat intense voelen, alles erdoorheen duwen. Dat idee van pijn herbeleven of diep graven, het schrikt gewoon af. Ik denk dat het logisch is, want als je forceert, dan blokkeert het zenuwstelsel nog meer. Het maakt het erger, op een snelle manier.

Emoties zijn niet echt oude dingen die je op moet rakelen. Ze zitten meer in je lichaam, als spanning die er al is. Als je een lichaam dwingt dat al lang beschermt, dan vecht het harder terug. Dat leidt tot meer pijn, dissociatie, verkramping of paniek. Niet omdat het verkeerd gaat, maar het voelt zich nog niet veilig genoeg. Veiligheid gaat niet over alles fijn vinden of altijd ontspannen zijn. Het is meer voorspelbaarheid, grenzen stellen, het juiste tempo houden. Iemand die meekijkt, bijstuurt, stopt op tijd. Pas dan kan het zenuwstelsel ontspannen, zonder te vechten. Ontlading komt dan vanzelf, lijkt me.

Het lichaam wil die spanning kwijt, dat is duidelijk. Maar het durft niet zomaar los te laten. Als het merkt dat er geen druk is, geen prestatie hoeft, niet overvraagd wordt, mag stoppen en gezien wordt, dan verandert er iets. Je ziet spontaan zuchten, warmte, trillen, het wordt zachter. Minder pijn, meer energie. Niet door te pushen, maar omdat het toestemming krijgt. Dat deel vind ik interessant, het gebeurt gewoon als de basis klopt.

Veel mensen proberen het alleen, lezen boeken, reflecteren een beetje, voelen even en stoppen dan. Het probleem zit niet in motivatie, denk ik. Het is dat zelfsturing in een systeem dat al beschermt. Een zenuwstelsel dat jaren zichzelf beschermt, kan dat niet ineens zelf veilig maken. Het heeft externe hulp nodig, iemand die spiegelt, tempo bewaakt, ziet wat je mist. Stopt waar jij zou doorgaan. Niet omdat je het niet kunt, maar je systeem is zo gebouwd.

Dit betekent niet dat emoties vermijden moet of dat voelen gevaarlijk is. Herstel hoeft niet ingewikkeld te zijn. Veiligheid komt eerst, regulatie voor de emotie, begeleiding voorkomt dat forceren. Zonder hulp lopen mensen vaak vast. Emotionele spanning gaat weg als het lichaam merkt dat beschermen niet meer nodig is.

Wil je ermee beginnen, neem contact op. Je hoeft het niet alleen te doen.

Liefs,

Natasja